*** Aby wydrukować: kliknij na tekst prawym przyciskiem myszy,
a następnie kliknij lewym przyciskiem na opcję Drukuj ***
(Tekst zawiera 10 stron)

 

Refleksje
na temat ceremonii otwarcia
Igrzysk Olimpijskich w Atenach
czyli
WIELKIE ZMARTWYCHWSTANIE

 

La Grande Résurrection
Ilustracja: Svétoslava Prodanova-Thouvenin

 

Refleksje
na temat ceremonii otwarcia
Igrzysk Olimpijskich w Atenach

 

          WYGODNIE usadowiony w krześle przed telewizorem — jest to dla mnie chwila na odpoczynek,  doceniana i niezbędna! — miałem zamiar oglądać tego wieczoru telewizyjne wiadomości, to był piątek, 13 sierpnia 2004 roku... Uch! Niema audycji wiadomości! — główną przyczyną jest transmisja na żywo z ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Atenach... Pozostałem przed telewizorem, w złym nastroju, pozbawiony tegom wieczoru wiadomości, ja, który nie tylko umiarkowane lubię sport, ale też nie znoszę wielkich imprez sportowych. Chociaż... chociaż Igrzyska Olimpijskie... to jest coś innego...

 

          Tak, czekałem... A zaczynało się źle! Na początku pokazu zostałem negatywnie zaskoczony, kiedy ta duża statua wypłynęła z wody. Nie naprawdę piękne, dziwne, bardzo dziwne.

          Duża statua, bardzo schematyczny obraz  głowy i popiersia człowieczego. Na ten posąg następnie przewidywane były promienie światła, cechy i krzywe, wywoływając ideę projektu architektonicznego...

          Wtedy posąg otworzył się zupełnie...! i wydała się wewnątrz inna statua, typowa  dla mniej starożytnej kultury. A tak spektakl zbliżał widzów do najbliższego starożytnego okresu...

          Moje zainteresowanie i moje uznanie wzrastały. Posągi reprezentowały człowieka, z tą ideą projektu architektonicznego człowieka, stworzonego przez Wielkiego architekta...

 
Pierwsza księga Mojżeszowa 1:27

«I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich.»

Psalm 139:14

«Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś.
Cudowne są dzieła twoje
I duszę moją znasz dokładnie.»
 

          Ten pierwszy duży posąg, który wypłynął z wody, ależ tak, ja go już widziałem, to sztuka najstarszych znanych cywilizacji na Morzu Egejskim na archipelagu Cyklad — posągi unikalne, bardzo stylizowane, charakteryzujące się geometryczną konstrukcją...

 
Rozkwit kultury cykladzkiej z trzeciego tysiąclecia pne. wyprzedził o kilka stuleci kulturę na Krecie — kulturę minojską, kulturę ogromnych pałaców i znanych legend: Dedal, Labirynt, Minotaur, Ariadna... — a następnie, kulturę z Mycenae — pierwszą Grecką cywilizację, która zniknęła wkrótce po zakończeniu wyprawy i zdobyciu Troi — to są wspaniałe epizody cywilizacji błękitnego Morza Egejskiego.

Notka napisana zgodnie z kilkoma źródłami, w tym «Le petit Robert des noms propres», wyd. 2004 roku.
 

          Stopniowo pomysł stał się jasny: spektakl otwarcia został zbudowany na głębokich refleksjach, jako retrospekcja historii ludzkości!

 

          Następnie w drugiej fazie pokazu, mężczyzna i kobieta w pobliżu wody, Eros, który leci ponad nimi: historia ludzkości przez symbol miłości między mężczyzną i kobietą. Symbol wznowiony w końcu spektaklu.

 

          Trzecia część pokazu, fantastyczna defilada,  chronologia historii ludzkości na brzegach Morza Egejskiego, pochód, przywołujący do życia pamięć o tak wielu nie istniejących już narodach i cywilizacjach cywilizacjach:
–  o starożytnych czasach wspaniałej kultury Krety — cywilizacji minojskiej (pałac w Knossos, a jego legendy: król Minos, Dedal labirynt, Minotaur, Ariadna, Theseus);

 
Minojska cywilizacja nagle załamała się i całkowicie zniknęła: została zniszczona prawdopodobnie przez duże tsunami wywołane przez wybuch wulkanu Tera na wyspie Santoryn (wyspa na Morzu Egejskim, na południu Cyklad) około 1600 roku pne.;

Następnie, już bardzo słaba i skupiona na jej stolicę Knossos, cywilizacja minojska wydaje się pogrążona w wielkich niepokojach społecznych, zanim została całkowicie zniszczona przez najazd wojowników achajskich około 1550 roku pne.

(Niektórzy naukowcy i eksperci uważają, że legenda o Atlantydzie może być pamięcią o nagłym zniszczeniu cywilizacji minojskiej, której potężne miasta na północnym wybrzeżu Krety zostały zniszczone przez wybuch wulkanu Tera, zanurzone olbrzymim tsunami po eksplozji i końcowym zniknięciu tego «apokaliptycznego» wulkanu.)  
 

Wychodzili na scenę jeden za drugim
–  achajskie królestwa Grecji;
–  Ateny i «wiek Peryklesa»;
–  Macedonia i Epoka hellenistyczna;
–  Blask Bizancjum;
–  Epoka nowożytna: XIX wiek, wojna o niepodległość w 1821;
–  Do odzyskania przez Pierre de Coubertin Igrzysk Olimpijskich w końcu XIX stulecia.

          I podczas gdy ja zobaczyłam ten pochód przedstawicieli dawnych czasów, które już zniknęły na zawsze, mając żywe obrazy przed oczami, a nie pomniki i kamienie, ale ludzie, mężczyźni i kobiety, w małych grupach, delegacje tych cywilizacji, reprezentacje ludzi, którzy mieli nadzieję, mieli swoje radości i cierpienia, ich żywioły czasami, ale ludzi, którzy żyli nadzieją, w tych pięknych regionach, na pobrzeżu Morza Egejskiego, tak pięknego i tak bogatego swoimi wyspami, myślałem o tym, wzruszony w głębi mojego bytu i myślałam o zmartwychwstaniu tej ludzkości, która zniknęła, nie tylko o ich zmartwychwstaniu, ale także o wskrzeszeniu wszystkich cywilizacji w całym świecie, marzyłem, że wrócą do życia ludzie tych cywilizacji w Wielkim Zmartwychwstaniu, gdy Pan Bóg wskrzesi całą tę ludzkość do życia, i że uśmiech, radość i nadzieja rozjaśnią twarze tych ludzi, kiedy wezmą oni w posiadanie tę nową ziemię i to odnowione przypisane im terytorium, aż do ich przyszłego wejścia do Królestwa Bożego.

 
Ks. Izajasza 26:19

«Ożyją twoi umarli, twoje ciała wstaną,
Obudzą się i będą radośnie śpiewać ci, którzy leżą w prochu,
Gdyż twoja rosa jest rosą światłości,
A ziemia wyda zmarłych.»

Ks. Ezechiela 37:1-14

Wersety 4-6:

«I rzekł do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz do nich: Kości wyschłe! Słuchajcie słowa Pana!

Tak mówi Wszechmocny Pan do tych kości: Oto Ja wprowadzę do was ożywcze tchnienie i ożyjecie.

I dam wam ścięgna, i sprawię, że obrośniecie ciałem, i powlokę was skórą, i dam wam moje ożywcze tchnienie, i ożyjecie, i poznacie, że Ja jestem Pan.»

Werset 10:

«I prorokowałem, jak mi nakazano. Wtem wstąpiło w nich ożywcze tchnienie i ożyli, i stanęli na nogach — rzesza bardzo wielka.»

Wersety 11-12:

«I rzekł do mnie: Synu człowieczy, te kości — to cały dom izraelski. Oto mówią oni: Uschły nasze kości, rozwiała się nasza nadzieja, zginęliśmy.

Prorokuj, więc i powiedz im: Tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja otworzę wasze groby i wyprowadzę was z waszych grobów, ludu mój, i wprowadzę was do ziemi izraelskiej.»
 

          Ezechiel prorokuje fizyczne zmartwychwstanie, ostateczny czas, starożytnego narodu Izraela. Ale czy tylko naród Izraela będzie wskrzeszony? Oczywiście, że nie, ponieważ dla Boga nie ma Greka ani Żyda, chrześcijanina ani poganina.

 
Rzymian 2:9-11

«Tak, utrapienie i ucisk spadnie na duszę każdego człowieka, który popełnia złe, najprzód Żyda, potem i Greka.

A chwała i cześć, i pokój każdemu, który czyni dobrze, najpierw Żydowi, a potem i Grekowi.

Albowiem u Boga nie ma względu na osobę.»

Galacjan 3:28

«Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie.»

Kolosan 3:11

«W odnowieniu tym nie ma  Greka ani Żyda, obrzezanego ani nieobrzezanego, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich.»
 

        Wszyscy zostaną wskrzeszeni, cała ta ludzkość, która zniknęła od narodów i cywilizacji starożytnych do chwili obecnej, ci, którzy w ogóle nie znali Chrystusa, lub znali chrześcijaństwo osłabione, lub niewłaściwe, lub fałszywe, oni wrócą do życia i każdy z nich będzie miał swoją szansę, swój «dzień» osobistego zbawienia. Począwszy od Izajasza i ustami Pawła, Biblia mówi o czasie, który prowadzi do zbawienia, o dniu zbawienia, w różnych kontekstach. Ponadto, biblijne pojęcie czasu prowadzącego do zbawienia jest ukryte w wersetach Objawienia św. Jana, opowiadających o kilku zmartwychwstaniach.

 
Ks. Izajasza 49:8

«Tak mówi Pan: W czasie łaski wysłuchałem cię
i w dniu zbawienia pomogłem ci...»

(Tekst ten został cytowany przez apostoła Pawła w Drugim liście do Koryntian 6:2)
 

         I zdarzy się, że wybrani Boga, od stworzenia człowieka aż do chwili obecnej, którzy mieli dostęp do Ducha Świętego, i którzy wytrwali, zostaną wskrzeszeni po Drugim przyjściu Jezusa Chrystusa, na koniec okresu ucisku, prorokowanego w Objawieniu apostoła Jana — tak, że nawet termin Apocalipsy («objawienie» po grecku) w mowie potocznej oznacza koniec czasu — oni wrócą do życia, gdy królestwo i moc szatana na tej Ziemi skończy się (Objawienie 17:14; Objawienie 19:11-21; Objawienie 20:1-3,4-6) i ocalali ludzie z narodów wejdą do wspaniałego okresu Millennium, a następnie korzystać będą z powszechnego dostępu do zbawienia.

        Zdecydowana większość, ci, którzy umarli i nigdy nie mieli dostępu do zbawienia, będą mieli swoją szansę, swój dzień zbawienia, oni nie są straceni, to mnóstwo będzie wskrzeszone po Millennium (Objawienie 20:5), oni będą także mieli ich dzień zbawienia, w nowym wystarczająco dużym okresie czasu (być może sto lat patrz: Izajasz 65:17-25), jako istoty ludzkie na odnowionej Ziemi.

        Albowiem Bóg jest sprawiedliwy, i jeśli jest przeznaczenie na czas naszego wezwania, nie ma predestynacji na zbawienie: wszyscy będą wezwani, każdy w swoim czasie, a wielkie mnóstwo będzie wskrzeszone w tym ostatnim wielkim czasie zbawienia, to jest ten okres, symbolem, którego jest Ostatni wielki dzień (Ew. św. Jana 7:37).

        To, kiedy nadejdą te zdarzenia, zostało powierzone przez Jezusa jego uczniomi jak czytamy w Ewangelii według Mateusza, ujawnione również w Objawieniu św. Jana:

 
Mateusza 12:41-42

«Mężowie z Niniwy staną na sądzie (...)
Królowa z Południa stanie na sądzie (...)»

Objawienie św. Jana 20:11-13

«I widziałem wielki biały tron i tego, który na nim siedzi, przed którego obliczem pierzchła ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie było.

I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem; i księgi zostały otwarte; również inna księga, księga żywota została otwarta; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w księgach.

I wydało morze umarłych, którzy w nim się znajdowali, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich się znajdowali, i byli osądzeni, każdy według uczynków swoich.»
 

          Wskrzeszona ludzkość wejdzie w okres całkowitego szczęścia i pokoju, gdzie wszyscy będą mieli dostęp do zbawienia. Ich dzień zbawienia zaświta na odnowionej Ziemi.

 
Izajasza 65:17-25

Werset 17:

«Oto Ja stworze nowe niebo i nową ziemię
i nie będzie się wspominało rzeczy dawnych, i nie
przyjdą one na myśl nikomu.»

Werset 19-20:

«... i już nigdy nie usłyszy się w nim
głosu płaczu i głosu skargi.

Nie będzie już tam niemowlęcia,
Które by żyło tylko kilka dni,
Ani starca, który by nie dożył swojego wieku,
Gdyż za młodzieńca będzie uchodził,
Kto umrze jako stoletni,
A kto grzeszy, dopiero mając sto lat,
Będzie dotknięty klątwą.»

Werset 22-25:

«Nie będą budować tak, aby ktoś inny mieszkał,
nie będą sadzić tak, aby ktoś inny korzystał z plonów,
lecz jaki jest wiek drzewa, taki będzie wiek mojego ludu,
i co zapracowali ich ręce, to będą spożywać moi wybrani.

Nie będą się na próżno trudzić
I nie będą rodzić dzieci przeznaczonych na wczesną śmierć,
Gdyż są pokoleniem błogosławionych przez Pana,
A ich latorośle pozostaną z nimi.

I zanim zawołają, odpowiem im,
I podczas gdy jeszcze będą mówić,
Ja już ich wysłucham.

Wilk z jagnięciem będą się paść razem,
A lew jak bydło będzie jadł sieczkę
(...)
Nie będą źle postępować ani zgubnie działać
Na całej świętej górze — mówi Pan.»
 

 

          Moje myśli zanurzały się w cudownym świecie tej obiecanej przyszłości podczas gdy kończyła się ta wspaniała historyczna parada, upamiętniająca cywilizacje Morza Egejskiego — delegacja po delegacji w kostiumach i z symbolami dawnych epok, przedstawicieli dawnych czasów, którzy mieli okazję wyjść z ciemności nieistnienia na świecąca scenę stadionu olimpijskiego w Atenach. I medytowałem o dniu światła, o Dniu Zmartwychwstania, gdy wszyscy ożyją dla nadziei, dla triumfu radości.

 

          Rozpoczęła się druga część pokazu: parada delegacji narodów współczesnych na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w 2004 roku.

          Każda delegacja maszerująca za flagą sportowcy ubrani w tradycyjne szaty i z symbolami swojego kraju. Bardzo duże delegacje wielkich krajów, takich jak Stany Zjednoczone, Francja, itp., ale liczne delegacje małych krajów, często zredukowane do zaledwie kilka osób — nawet jednej osoby! — Najbardziej kolorowe, najbardziej radosne były delegacje bardzo małych krajów i bardzo małych narodów, takich jak wyspy na Pacyfiku i Oceanie Indyjskim!

          To co mnie zdziwiło, to radość z udziału w Igrzyskach Olimpijskich delegacji, wszyscy radowali się radością promienną, spontaniczną i szczerą, zwłaszcza uczestnicy z mniej licznych delegacji. Prawdą jest, że ta radość — radość i duma — wszystkich sportowców nie ocalała po tej nocy Otwarcia Igrzysk.

          W następnych dniach, pod presją rywalizacji, nadmiernych ambicji, złe zachowanie się sportowców i trenerów, miłość do pieniędzy, nacisk ze strony sponsorów, a nie tak rzadko, najgorsze zachowania, chęć i determinacja do zmiażdżenia przeciwnika, przemoc i nienawiść, zaczęły brać górę...

          A to była znacznie bardziej gorsząca wizja ludzkości. Ale nie! Ale tej nocy chore uczucia i postawy zostały odłożone, duch konkurencji nie był obecny, i każdy został ogarnięty tą uzasadnioną radością — radością z uczestnictwa w tej paradzie.

 

          I tej nocy, te delegacje, które szły promieniujące z radości, jedna za drugą, poprzedzone ich flagą, przypomniały mi radość narodów po powrocie Jesusa Chrystusa, kiedy zacznie się czas Tysiąclecia (Millenium), kiedy nadzieja zostanie wznowiona po czasie ucisku, ja myślałem o tej radości w okresie tysiąclecia przywrócenia  Ziemi pod kierownictwem Jezusa Chrystusa.

 
Izajasza 42:13-16

Werset 15:

«Spustoszę góry i pagórki,
i wysuszę wszystką ich zieleń,
przemienię rzeki w suchą ziemię
i bagna osuszę.»

Werset 16:

«I poprowadzę ślepych drogą,
której nie znają
ścieżkami im nieznanymi ich powiodę,
ciemność przed nimi obrócę w jasność,
a miejsca nierówne w równinę (...)»

Izajasza 66:18

«Ja, bowiem znam ich uczynki i zamysły i przyjdę, aby zebrać wszystkie narody i języki; one przyjdą, aby oglądać moją chwałę!»

Jeremiasza 16:19

«Panie, mocy moja, twierdzo moja i ucieczko moja w dniu niedoli!
Do ciebie przyjdą narody od krańców ziemi i powiedzą:
Tylko złudę posiedli nasi ojcowie,
Nicości, z których nie ma pożytku.»

Zachariasza 2:15

«W owym dniu przyłączy się do Pana wiele narodów
i będą moim ludem, i zamieszkają wśród ciebie (tekst hebrajski: i Ja zamieszkam wśród ciebie)
i poznasz, że Pan Zastępów posłał mnie do ciebie.»

(Przeczytać też: Psalm 22:28; Psalm 86:9; Psalm 96:10; Psalm 98:2-3; Izajasza 2:4; Izajasza 11:10; Izajasza 25:7; Izajasza 42:1-12; Jeremiasza 3:17; Zachariasza 14:16; Mateusza 12:21.)
 

          Oraz dalsze przeprowadzanie w czasie, dalej, za okresem Millenium, moje myśli również unosiły mnie z emocją, do Ostatniego wielkiego dnia, kiedy wszystkie starożytne cywilizacje i narody, które od dawna zniknęły, będą wskrzeszone i wejdą w posiadanie ich terytorium na odnowionej Ziemi...

 

          Inauguracyjny spektakl, historyczne przedstawienie o wielkiej intensywności i bogatej symbolice, z leżących u podstaw idei Boga Stwórcy, i piękna cywilizacji, spektakl, stworzony w poszukiwaniu artystycznego piękna, i to przedstawienie doprowadziło mnie do tej refleksji na temat przyszłej radości narodów i ich nadziei, a być może również do tego, że już lepiej znoszę te zmiany programu telewizji, znoszę z mniej negatywnymi emocjami, starając się szukać zawsze i wszędzie, nawet tam, w dawnej przeszłości tą wspaniałą przyszłość z wielką obietnicą życia razem z Bogiem... przez wieczność!

          Grecy na pewno przeszli samych siebie w organizacji i przyjemności Igrzysk olimpijskich. Przynajmniej musimy wyrazić im szcunek! Czy możliwe jest, że na drodze do olimpijskiej gościnności napotkali oni aniołów Bożej inspiracji?!


Patrick Thouvenin
Przekład na język polski ze francuskiego oryginału
Redakcja przekładu: Urszula Milczewska

 

Web : http://www.lescheminsduvent.net
e-mail : lescheminsduvent@wanadoo.fr